Madde Rikkat Peydâ Ettikçe, Hayat Şiddet Peydâ Eder
Hayat asıl esâstır; madde ona tâbidir, hem de onunla kàimdir. Bir hurdebînî huveyn havâss‑ı hamsesiyle, insanın havâssını
muvâzene edersen görürsün; insan ondan ne derece büyükse, havâssı o derece onunkinden aşağı. O huveyne işitir kardeşinin sesini,
hem de görür rızkını. Ger insan kadar büyüse; havâssı hayret‑fezâ, hayatı şu'le-feşân, rü'yeti de berk-âsâ bir nur-u âsumânî.
İnsan, bir kütle‑i mevâttan bir zîhayat değildir, belki de milyarlarla zîhayat hüceyrâtından mürekkeb ve zîhayat bir hücre-i insanî.
اِنَّ الْاِنْسَانَ كَصُورَةِ يٰسٓ كُتِبَتْ ف۪يهَا سُورَةُ يٰسٓفَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخَالِق۪ينَ