Hayat‑ı İhtilâl; Mevt-i Zekât, Hayat-ı Ribâdan Çıkmış
Bilcümle ihtilâlât, bütün herc ü fesâdât; hem asıl, hem mâdeni, rezâil ve seyyiât, bütün fâsid hasletler,
muharrik ve menba'ı iki kelimedir tek, yâhut iki kelâmdır. Birincisi şudur ki: “Ben tok olsam, başkalar
acından ölse neme lâzım!‥” İkincisi: “Rahatım için zahmet çek, sen çalış, ben yiyeyim. Benden yemek, senden emekler!”
Birinci kelimede olan semm‑i kàtili, hem kökünü kesecek, şâfi devâ olacak tek bir devâsı vardır.
962
O da zekât‑ı şer'î ki, bir rükn-ü İslâm’dır. İkinci kelimede, zakkum-şecer münderic. Onun ırkını kesecek ribânın hurmetidir.
Beşer salâh isterse, hayatını severse: Zekâtı vaz'etmeli, ribâyı kaldırmalı.