303
Yirmibeş sene evvel Ramazan’da, ikindiden sonra Şeyh Geylânî’nin (K.S.) Esmâ‑i Hüsnâ manzûmesini okudum. Bana bir arzu geldi ki: Esmâ-i Hüsnâ ile bir münâcât yazayım. Fakat, o vakit bu kadar yazıldı. O kudsî üstadımın mübârek Münâcât-ı Esmâiyesine bir nazîre yapmak istedim. Heyhât! Nazma isti'dâdım yok. Yapamadım, noksan kaldı.
Bu münâcât, Otuzüçüncü Söz’ün Otuzüçüncü Mektûb’u olan Pencereler Risalesi’ne ilhâk edilmişti. Makam münâsebetiyle buraya alındı.
هُوَ الْبَاق۪ي
حَك۪يمُ الْقَضَايَا نَحْنُ ف۪ي قَبْضِ حُكْمِهِ ❋ هُوَ الْحَكَمُ الْعَدْلُ لَهُ الْاَرْضُ وَالسَّمَاءُ
عَل۪يمُ الْخَفَايَا وَالْغُيُوبِ ف۪ي مُلْكِهِ ❋ هُوَ الْقَادِرُ الْقَيُّومُ لَهُ الْعَرْشُ وَالثَّرَاءُ
لَط۪يفُ الْمَزَايَا وَالنُّقُوشِ ف۪ي صُنْعِهِ ❋ هُوَ الْفَاطِرُ الْوَدُودُ لَهُ الْحُسْنُ وَالْبَهَاءُ
جَل۪يلُ الْمَرَايَا وَالشُّؤُونِ ف۪ي خَلْقِهِ ❋ هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ لَهُ الْعِزُّ وَالْكِبْرِيَاءُ
بَد۪يعُ الْبَرَايَا نَحْنُ مِنْ نَقْشِ صُنْعِهِ ❋ هُوَ الدَّائِمُ الْبَاق۪ي لَهُ الْمُلْكُ وَالْبَقَاءُ
كَر۪يمُ الْعَطَايَا نَحْنُ مِنْ رَكْبِ ضَيْفِهِ ❋ هُوَ الرَّزَّاقُ الْكَاف۪ي لَهُ الْحَمْدُ وَالثَّنَاءُ
جَم۪يلُ الْهَدَايَا نَحْنُ مِنْ نَسْجِ عِلْمِهِ ❋ هُوَ الْخَالِقُ الْوَاف۪ي لَهُ الْجُودُ وَالْعَطَاءُ
304
سَم۪يعُ الشَّكَايَا وَالدُّعَاءِ لِخَلْقِهِ ❋ هُوَ الرَّاحِمُ الشَّاف۪ي لَهُ الشُّكْرُ وَالثَّنَاءُ
غَفُورُ الْخَطَايَا وَالذُّنُوبِ لِعَبْدِهِ ❋ هُوَ الْغَفَّارُ الرَّح۪يمُ لَهُ الْعَفْوُ وَالرِّضَاءُ
Ey nefsim! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:“Fânîyim, fânî olanı istemem.Âcizim, âciz olanı istemem.Rûhumu Rahmân’a teslîm eyledim, gayr istemem!İsterim, fakat bir Yâr‑ı Bâkî isterim.Zerreyim, fakat bir Şems‑i Sermed isterim.Hiç‑ender hiçim, fakat bu mevcûdâtı umumen isterim.”